درپست های قبلی روش هایی برای پرورش مهارت نگارش خلاق (راندرابین،جعبه ایده ،تهیه ژورنال ، کار با تصاویر اوت لاین) نوشته شد .این فعالیتها با هدف پرورش خلاقیت در نوشتن و تولید یک اثر نوشتاری بدیع بوده و بیشتر در ساعت فارسی (بنویسیم)  قابل کاربرد می باشد.

هر ساعت درسی دیگری نیز می تواند فرصتی برای پرورش خلاقیت باشد. برای خلاقیت ماده درسی ویژه و جداگانه ای در برنامه درسی در نظر گرفته نشده  و معلم می تواند با اتخاذ روش تدریس مطلوب و طرح فعالیت های یاددهی – یادگیری مناسب فضایی را خلق کند که دمنده روح خلاقیت در کلاس باشد و دانش آموزان بتوانند مرزهای تعیین شده معمول کلاسی را بشکنند،  آزادانه و در عین حال هدفمند تخیل کنند ، سیالانه تفکر کنند و ایده های نو خلق  کنند.

همانطور که قبلا گفته شد تخیل خمیرمایه خلاقیت است. یکی از مزایای کار با بچه ها در سنین پیش دبستانی و دبستانی همین داشتن هدیه خداوندی تخیل است. انسان هر چه بزرگتر می شود این نعمت خدادادی را از دست می دهد و خود را مطابق با ساختارها و قواعد تعیین شده می نماید. در حالیکه تخیل است که انسان را به ایده های بدیع و راه حل ها نو جهت حل مسائل پیرامون می کشاند. ایده های نو از افرادی بر می خیزد که قالب ها را در هم می شکنند و به دنیای جذاب تخیلات نگاه می اندازند.

بنابراین کلاس پرورش دهنده خلاقیت به دنبال چارچوب تعیین شده و همگرایی نقطه نظرات نیست چرا که انسانها هر کدام به گونه ای تخیل می کنند. همگرایی در تقابل با روح خلاقیت است. اگر در کلاس بر همگرایی تاکید شود به این معنی است که معلم می خواهد همه دانش آموزان از طریق طی مسیر مشترک و یک راه به  یک نقطه نظر واحد و یک ایده مشخص شده برسند.برای مثال یک کلاس هنر در نظر بگیریم. معلم باید در انتخاب نوع فعالیت هنری این نکته را در نظر داشته باشد که چه میزان این فعالیت می تواند تخیل دانش آموزان را برانگیزد و آیا باعث می شود تا هر کدام بر اساس تصورات ذهنی خود چیزی را بیافرینند. برای مثال معلم پرسپکتیوی از خیابانی می کشد ، یا گلدانی بر روی میز می گذارد تا دانش آموزان با توجه به آن نقاشی کنند. یا به آموزش سبک پرتره می پردازد یا با استفاده از گواش و آبرنگ چگونگی طراحی تصویری از غروب بهاری را عملا آموزش می دهد و... پیداست که این فعالیت ها صرفا فعالیت هنری است و نمی تواند کمکی به پرورش خلاقیت بچه ها کند زیرا همه این فعالیت ها ساختار مشخص و الگویی تعیین شده ای دارد که هر کسی باید با تطابق بر آنها یک محصول نهایی را تولید کند. این فعالیت ها نمی تواند تخیلات کودکانه شان را برانگیزد و به آنها پروبالی داده شود تا در دنیای کودکانه تخیلات خود آزدادنه پرواز کنند. هر چند آموزش طراحی و نقاشی ، کار با ابزارهای و وسایل مانند قلم مو ، آبرنگ ، گواش و... در قالبی تعیین شده و مشخص می تواند زمینه ساز باشد و هر چه دانش آموزان نمونه های مختلفی را ببینند بهتر می توانند با ترکیب آنها به شیوه ای منحصر به فرد ایده جدیدی خلق کنند.

 در ذیل یک نمونه فعالیت عملی برای پرورش خلاقیت همراه با تصاویر آورده می شود.این شیوه از فعالیت های کلاسی کودکستان های سوئد که به داگیس معروفند اقتباس شده است. هر چند این فعالیت برای دانش اموزان کم سن و سالتر مناسب است اما می توان از آن به سبب علاقه بچه ها در پایه های بالاتر نیز استفاده نمود. این فعالیت می تواند پرورش دهنده خلاقیت باشد چرا که تنها ابزار و امکانات در اختیار دانش آموزان گذاشته می شود ودانش آموز بر اساس تخیل خود ایده ای تولید می کند و سازه ای می سازد.تصاویر مربوط به یکی از فعالیت های کارگاه پرورش خلاقیت در زمستان 1391 می باشد.


******************************************************************

کار با نخود پخته شده و خلال دندان:


 

 

میز و صندلی نهارخوری صبا و  حسنی خانم



 

آقای امیرحسین که دنیایش آدم آهنی ها و کارتون های تخیلی است !


 

آقای حبیبی دبیر ریاضی مجتمع که وارد کارگاه شدند و برای بچه ها حچم های منتظم هندسی زیبایی درست کردند...



 



آقای شاکرنژاد دبیر فیزیک مجتمع که اینگونه از ظن خودشون یار ما شدند و یکی از قوانین فیزیک رو با این ابزار بیان کردند.